Individualisering is zo normaal, dat we niet anders weten. Ik ben een individu en vooral geen kuddedier.

Klopt dit?

Natuurlijk klopt het. Elke mens is uniek en kent een eigen binnenwereld. Echter, het is niet volledig.

Elke mens leeft in een specifieke context. Die context bepaalt wie hij is en wat hij doet. En vice versa. Door te handelen zoals het hoort, draagt elke mens bij aan het continueren van de context waarin hij leeft (lemniscaat).

Neem Kees. Hij woont al zijn hele leven in Nederland. Dus serveert hij koffie met één koekje als teken van gastvrijheid. Zijn woonkamer is klassiek ‘hollands’ ingericht. Veel daarvan is gekocht bij de Zweedse grootgrutter IKEA. Het bankstel kijkt uit op de grote platbeeldscherm van de televisie. Hij kijkt graag naar “Boer zoekt vrouw’ en ‘Heel Holland bakt’. In zijn straat wast iedere man de auto één keer per week. Dus Kees ook. Hij werkt bij een grote organisatie. Gelijk zijn collega’s is hij organisatie-wise gekleed; brede stropdas, bruine puntschoenen, een aktetas met hengels en de nieuwste samsung. Door de week bezoekt hij de fitnesszaal en werkt geconcentreerd aan zijn sixpack. Op zondag rent hij, gelijk velen, hard in het bos. Wel in de juiste outfit. Nadien drinkt hij een verantwoorde shake.

Het leven van Kees is als individu totaal verweven met zijn context. Die vormt zijn thuis/ zijn habitat; de zuurstof hoe te handelen/gedragen. Het biedt hem houvast in een wereld vol onduidelijkheden en onzekerheden.

Dit is ook de waarde van leven in een context. De context beschermt, begrenst en stimuleert om, ondanks de druk op continue verandering, koers met het hoofd boven water te houden.

Elke mens zou zijn context als zijn beste vriend moeten beschouwen. Tenzij je slachtoffer bent van jouw context, dan is het gelijk ook jouw grootste vijand.

Wat leert ons dit?

Velen spreken over een kantelend tijdsgewricht. De ene verandering na de andere ziet het levenslicht; van nieuwe technologie en vluchtelingen tot fusies, samenwerkingen, ontkoppelingen en het ontstaan van nieuwe functies en opleidingen.

Elk individu heeft weinig keus; ga mee met deze dynamiek.

Echter, dat lukt beter wanneer we, naast de aandacht voor de mens om te veranderen, veel meer oog zouden ontwikkelen voor het veranderen van zijn context. Want verandert die, dan verandert de mens ook. Terwijl individele gedragsverandering zonder contextverandering gedoemd is om te mislukken.

Vooral de vele veranderingen in organisaties hebben hier nog wel een -eufemistisch gesproken- uitdaging. Van medewerkers wordt veel verwacht, terwijl de context -van ruimtes tot werkwijzen- onberoerd wordt gelaten. Medewerkers worden op training gestuurd, en terug in de oude vertrouwde organisatie roepen alle signalen het oude gedrag op en niet het nieuw aangeleerde. En wat wint er dan? De context.

 

 

Advertenties