Verandering is wat de trom slaat; nieuwe producten, sluiting van winkels, reorganisaties en fusies. Elk moment verandert er wel iets. Tegelijkertijd koestert een mens vertrouwdheid. Hij wil zich ergens nestelen en thuis voelen. Hij identificeert zich daarmee. Symbolen als vlag en lied vormen de ijkpunten om te zien waar je thuis bent en met wie je thuis bent.

En dan verandert het. De vertrouwde winkel sluit. De looproute houdt op te bestaan. In de supermarkt liggen nieuwe ‘vreemde’ groenten. De marketing en politieke correctheid roepen je toe om ‘hiervoor open te staan’. Maar het voelt anders, die jas past nog niet.

Elke verandering doet een beroep op de mens om zijn ‘oude’ thuis achter zich te laten en zich een nieuw thuis eigen te maken. Dit geldt voor vluchtelingen en immigranten, maar het geldt evenzo voor medewerkers van organisaties die fuseren.

Of nog een stap verder, door de internationalisering verandert het culturele landschap ingrijpend. Voor velen is het lokale -de jaarlijkse kermis, de lokale supermarkt- de horizon, terwijl de wereld praat over beurskoersen in Japan, olieprijzen in het Midden-Oosten en presidentsverkiezingen in de VS. De media melden ondertussen dat je 3 keer per jaar op vakantie moet, naar exotische gebieden. Ook tonen beroemdheden hun paleizen. Mannen en vrouwen kleden zich in de nieuwste Prada.

Deze wereld harmonieert niet met jouw wereld. De culturele grond lost gaandeweg onder de voeten op. Jouw thuis is minder thuis dan je zou willen; de vlag en het lied klinken nog wel, maar hol en herinneren aan vervlogen tijden.

In jouw eigen huis voel je niet meer thuis. Sommigen noemen het vervreemding, anderen machteloosheid.

Elke regering of leiding van een organisatie zou juist oog moeten krijgen voor gevoelens van thuis bij veranderingen.

Advertenties